tag:blogger.com,1999:blog-69145480440095900122011-04-21T19:49:44.740Zτο κάλεσμα του φοίνικαstef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-77674773042612177772007-10-25T12:12:00.000Z2007-10-25T12:18:18.252Zήταν σα να σε πρόσμενα κυρά<br />απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα<br />κι έλεγα θά 'ρθει απόψε απ' τα νερά<br />κι από τα δάσα<br /><br />θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή<br />αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι<br />και θα μυρίζει φώτα και βροχή<br />το νιό φεγγάρι<br /><br />και να το κάθισμά σου συγυρνώ<br />στολνώ την κάμαρά σου αγριομέντα<br />και να μαζί σου κιόλας αρχινώ<br />χρυσή κουβέντα<br /><br />πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπα<br />που μ΄ έλεγε τρελόν,<br />πως είχες γίνει<br />καπνός και τάχας<br />σύγνεφα θαμπά προς τη σελήνη<br /><br />νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ<br />κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα<br />μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή<br />κι εσύ με μένα<br /><br />τόσο πολύ μ΄αγάπησες κυρά<br />που άκουα διπλά τα βήματα μου<br />πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά<br />κι εσύ κοντά μου<br /><br /><em>-γιάννης σκαρίμπας-</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-7767477304261217777?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-55963859045019819292007-10-25T12:00:00.000Z2007-10-25T12:10:40.082Zκαι να που φτάσαμε εδώ, χωρίς αποσκευές<br />μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι<br />και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο<br />φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες<br />ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα<br />σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο<br />ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος<br /><br />αλλά, τα βράδια, τι όμορφα που μυρίζει η γη<br /><br />βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας<br />αλλά τα πουλιά πετούσαν πιο πέρα<br />σκληρός, άκαρδος κόσμος<br />που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα<br />πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται<br /><br />αλλά, τα βράδια, τι όμορφα που μυρίζει η γη<br /><br />ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα<br />για να πεθαίνουν κι αλλού<br />και την απληστία<br />για να μένουν νεκροί για πάντα<br />αλλά καθώς βραδιάζει<br />ένα φλάουτο κάπου<br />ή ένα άστρο συνηγορεί<br />για όλη την ανθρωπότητα<br /><br />αλλά, τα βράδια, τι όμορφα που μυρίζει η γη<br /><br />καθώς μένω στο δωμάτιο μου<br />μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες<br />φοράω το σακάκι του πατέρα<br />κι έτσι είμαστε δυο<br />κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω<br />ήταν για να δώσω<br />έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο<br /><br />αλλά, τα βράδια, τι όμορφα που μυρίζει η γη<br /><br />κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη<br />μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί<br />σαν ένα τραγούδι που, καθώς βρέχει<br />παίρνει το μέρος των φτωχών<br /><br />αλλά, τα βράδια, τι όμορφα που μυρίζει η γη<br /><br />δώσ' μου το χέρι σου, δώσ' μου το χέρι σου<br /><br /><em>-τάσος λειβαδιτης-</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-5596385904501981929?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-51586395835253333962007-06-05T07:42:00.004Z2008-03-18T22:01:39.865Ze ------------------0--------------0--------------0-------------------<br />B -------------4---------4--------------4--------------4--------------<br />G --------5-------------------5--------------5--------------5---------<br />D ---5----------------------------------------------------------(5)----<br />A ----------------------------------------------------------------------<br />E ----------------------------------------------------------------------<br /><br />e ------------------4--------------4--------------4-------------------<br />B -------------4---------4--------------4--------------4--------------<br />G --------5-------------------5--------------5--------------5---------<br />D ---6----------------------------------------------------------(6)----<br />A ----------------------------------------------------------------------<br />E ----------------------------------------------------------------------<br /><br />άλλο ένα βράδυ μπροστά στην οθόνη μου για ώρες<br />δεν κάνω τίποτα<br />απλά κοιτάω<br />ζωντανός νεκρός σε φάση αφασίας<br />λες και κάποιος μου ρούφηξε όλη τη ζωή και το κουφάρι που απόμεινε πασχίζει μόνο να σταθεί<br />γελάς<br />δεν το έχεις πάθει ποτέ αυτό εσύ;<br />εσύ..<br />και ποιος είσαι εσύ;<br />ποτέ μου δεν σε γνώρισα κι όμως ήσουν πάντα δίπλα μου<br />είσαι ο μόνος που με ακούει τις ώρες τούτες<br />μυστήριες ώρες..<br />και στο κρεβάτι αργότερα που θα πέσω απρόθυμα<br />πάλι σε σκέψεις θα χαθώ<br />στριφογυρνώντας<br />ώσπου κάποια στιγμή από ανάγκη ο ύπνος θα με πάρει<br />τι να πήγε στραβά;<br />τι με εμποδίζει να ονειρευτώ;<br />τι με εμποδίζει να περάσω στην άλλη πλευρά;<br />σα χάνος με κοιτάς<br />ξεφορτώσου μας<br />σήμερα δεν θα περάσω πάλι τα ίδια<br />λένε ότι εκπληρώνοντας τα όνειρά σου γίνεσαι ευτυχισμένος<br />τα δικά μου όνειρα έχουν πάψει προ πολλού να υπάρχουν<br />είναι νεκρά..<br />όμως μπορώ ακόμα να γίνω «ευτυχισμένος»<br />να ζήσω για μια φορά κι εγώ τα όνειρά μου<br />δεν με εμποδίζει τίποτα πια<br />τώρα ούτε ‘συ δε μ’ ακούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-5158639583525333396?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-68237374753325837082007-06-05T07:32:00.001Z2008-09-17T08:48:05.637Zπαράξενο που μ’ αρέσει ο φοίνικας<br />περήφανο πουλί με φανταχτερά και πολύχρωμα χρώματα<br />τα δικά μου χρώματα μάλλον σκούρα είναι<br />ίσως γιατί τα έχω βρει σκούρα πολλές φορές κατά καιρούς<br />γκρίζα είναι σαν τη στάχτη<br />στάχτη..<br />μάλλον αυτό θα είναι<br />όπως ο φοίνικας γεννιέται μέσα από τις στάχτες του έτσι κι εγώ<br />περιμένω τη μέρα που θα ξαναγεννηθώ<br />τη μέρα που θα ξαναζήσω<br />πότε θα ‘ρθει άραγε αυτή η μέρα;<em><br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-6823737475332583708?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-72662329510084024992007-05-24T09:18:00.002Z2008-03-04T07:10:33.354Zτο μπλογκ είναι υπό κατασκευή καιρό τώρα<br />μάλλον δεν έχω τίποτα να πω :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-7266232951008402499?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-11173555415970022692007-02-21T16:47:00.000Z2007-06-10T10:38:43.660Z-που κοιτάς;<br />-κοιτάω ψιλά τα σύννεφα που αθώα μπερδεύονται και σχηματίζουν καμιά φορά αλλόκοτες φιγούρες και παράξενα σχήματα, όμορφα που είναι τα σύννεφα.<br />-χαχα.. η ζωή δεν είναι εκεί πάνω χαζέ.. ξύπνα<br />-πως μπορείς να ζεις χωρίς να κοιτάς ψηλά, χωρίς να ονειρεύεσαι;<br />-…<br /><br />-τι σκέφτεσαι;<br />-να.. θυμάμαι μικροί που τρέχαμε ανέμελοι με τα ποδήλατα και πετάγαμε νεράντζια στα τζάμια των σπιτιών, ξέγνοιαστα χρόνια<br />-ρε σταμάτα επιτέλους να σκέφτεσαι τα παλιά, η ζωή πάει μπροστά, δεν περιμένει<br />-πως θα πάω μπροστά χωρίς να κουβαλώ τις αναμνήσεις μου, χωρίς να ξέρω από πού ξεκίνησα;<br />-…<br /><br />-γιατί γελάς;<br />-χα.. βλέπω τα σκυλιά που κυνηγούν τις ρόδες των αμαξιών και μυρίζουν τις φτέρνες των ανυποψίαστων περαστικών<br />-ε καλά και πού το βρίσκεις δηλαδή το αστείο;<br />-γιατί τι είναι αστείο, τι μπορεί να κάνει εσένα να γελάσεις;<br />-…<br /><br />-τίποτα, τίποτα ο τρόπος που ζεις είναι λάθος, κάνεις κακό στον εαυτό σου, ΠΑΡ’ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ<br /><br /><em>---------------------------------------------------------<br />άσε με τον κόσμο αυτό με τα δικά μου μάτια να κοιτάω<br />άσε τις σκέψεις και τις πράξεις μου μονάχος να ορίζω<br />άσε το γέλιο μου στ’ αδέσποτα σκυλιά να το χαρίζω<br />άσε με να κάνω λάθος..<br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-1117355541597002269?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6914548044009590012.post-44049294287113811202007-02-16T13:49:00.000Z2007-06-10T10:39:12.770Z<div align="left"><span style="font-family:lucida grande;color:#666666;">γεια χαρά</span></div><div align="left"><span style="font-family:lucida grande;color:#666666;">το μπλογκ είναι υπό κατασκευή</span></div><div align="left"><span style="color:#666666;">ευχαριστώ</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6914548044009590012-4404929428711381120?l=kalesma.blogspot.com' alt='' /></div>stef@noshttp://www.blogger.com/profile/15659587289963896580noreply@blogger.com0